Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński. Tymczasem przyszedl grudzień. Kocham szare grudniowe poranki, pierwsze przymrozki, zalosne drzewa bez lisci. Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci? Siedzielismy przy oknie. Mariola odsunela zaslone i wyjrzala na ulice. Spojrzalem i ja. Przed Lajkonikiem stal skuter. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim.